پادکست
سونیوز: در سکوتِ سپیدهدم، وقتی شهر هنوز در خواب سنگینِ خود غوطهور است، پرستاران بیدار ند. آنها قصهای از زندگی میخوانند، هر نگاهی را که تسکین می دهند، جهان را التیام میبخشند. پرستاران، نقاشانِ خاموشِ صحنههای درمانند، در تاریکیترین شبها، نوری برای امید و در سختترین لحظهها، پناهگاهی برای درد هستند. این پرستاران هستند که بیوقفه و بیمنت، قلبهای خود را به روی همهٔ بیماران گشودهاند، گویی هر بیمار، جهانی است که باید نجات یابد.اکنون، در پس این صدا و سکوت، پادکست « من یک پرستارم» نولیدی «موسسه فرهنگی هنری فصل هنر» دردهای یک پرستار را روایت می کند که از زندگی خود می گذرد تا زندگی را به دیگران هدیه کنند.