سونیوز: ۲۵ جولای، روزی که کفش‌های قرمز از قفسه‌های کفش‌فروشی‌ها به خیابان‌ها می‌آیند و به نمادی فراتر از مد تبدیل می‌شوند. این روز، نه یک جشنواره مد روزمره، بلکه یادبودی برای هزاران انسانی است که با بیماری‌های «نامرئی» دست‌وپنجه نرم کرده‌اند و در این نبرد خاموش، جان باخته‌اند. کفش قرمز در این روز، فریاد کسانی است که دیگر نمی‌توانند فریاد بزنند و چشمانی است که حقیقت بیماری‌های پنهان را به نظاره می‌نشیند. اما این مناسبت از کجا آمده و چرا تا این اندازه در سراسر جهان مورد توجه قرار گرفته است؟

به گزارش آژانس خبری سونیوز، روز جهانی کفش قرمز در سال ۲۰۱۴ بنیان‌گذاری شد تا یاد و خاطرۀ «تدا ماینت» (Theda Myint)، شهروند استرالیایی که در ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۳ بر اثر بیماری لایم جان خود را از دست داد، گرامی داشته شود.



این روز توسط دوستان او، کارن اسمیت و لیزا هیلتون، که بنیان‌گذاران سازمان جهانی لایم و بیماری‌های نامرئی هستند، تأسیس شد تا نه‌تنها یاد تدا، بلکه یاد تمام کسانی را زنده نگه دارد که در نبرد با لایم و دیگر بیماری‌های مشابه شکست خورده‌اند.

انتخاب «کفش قرمز» به‌عنوان نماد این روز، نشان‌دهنده علاقۀ ویژه تدا ماینت به کفش‌های قرمز است و این که چگونه این کفش‌ها هویت و روح او را در مبارزه با این بیماری به تصویر می‌کشیدند. نخستین مراسم این روز در ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۴ برگزار شد و از همان سال، به‌تدریج به یک آیین سالانه در سراسر جهان تبدیل گشت.



بیماری لایم، که عامل اصلی شکل‌گیری این روز است، یک بیماری عفونی است که از طریق نیش نوعی کنه منتقل می‌شود و در صورت تشخیص به‌موقع با آنتی‌بیوتیک قابل درمان است، اما در بسیاری از موارد به دلیل «نامرئی» بودن علائم اولیه، دیر تشخیص داده می‌شود و عواقب جبران‌ناپذیری به‌جا می‌گذارد.با گذشت زمان، دامنۀ این روز فراتر از بیماری لایم گسترش یافته و به نمادی برای تمام بیماری‌های نامرئی از جمله فیبرومیالژیا و سندرم خستگی مزمن تبدیل شده است. 

این نوع بیماری یکی از چندین بیماری «نامرئی» است، زیرا افراد حتی پس از تشخیص هم علائم واضحی از بیماری را نشان نمی‌دهند. به دلیل شدت وضعیت آنها، احتمالاً برای مدت طولانی در تختخواب و خانه خود گرفتار می‌شوند و این عملاً آنها را برای بقیه جهان «نامرئی» می‌کند. در نتیجه، تعیین تعداد دقیق بیماران مبتلا به لایم چالش‌برانگیز است. از سال ۲۰۱۹، انجمن شرایط لایم استرالیا تخمین می‌زند که تقریباً ۲۰۰۰ استرالیایی به این بیماری مبتلا هستند.

۵ حقیقت در مورد بیماری لایم:

۱. لایم توسط کنه ایجاد می‌شود
نیش کنه‌های پا سیاه علت اصلی بیماری لایم است.

۲. علائم آن به طور کلی در اوایل بیماری احساس می‌شود
علائم بیماری لایم معمولاً یک هفته تا ۲۱ روز پس از گزش اولیه کنه رخ می‌دهد.

۳. آنتی‌بیوتیک‌ها کلید درمان لایم هستند
اکثر موارد ابتلا به بیماری لایم با موفقیت و استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها درمان شده و علائم آن معمولاً بعد از دو تا چهار هفته محو می‌شوند.

۴. پیشگیری از لایم در خانه شروع می‌شود
بهترین راه برای کاهش احتمال ابتلا به بیماری لایم این است که خانه یا باغ‌های خود را تمیز، مرتب و عاری از کنه نگه دارید.

۵. لایم مسری نیست
بیماری لایم از انسانی به انسان‌ دیگر واگیر ندارد و فقط از طریق نیش کنه انسان را آلوده می‌کند.

اهمیت روز جهانی کفش قرمز در این است که صدای کسانی را به گوش جهانیان می‌رساند که بیماری‌شان از چشم جامعه پنهان مانده است. بیماری‌های «نامرئی» به آن دسته از بیماری‌هایی گفته می‌شود که نه‌تنها از ظاهر فرد قابل تشخیص نیستند، بلکه اغلب از چشم پژوهش‌های علمی مناسب و سیستم‌های درمانی کافی نیز پنهان می‌مانند.
بنابراین، روز جهانی کفش قرمز نه تنها روزی است برای بزرگداشت سفر پر از شجاعت تدا ماینت ثبت شد، بلکه  این روز  برای گسترش آگاهی و یادآوری کسانی است که جان خود را بر اثر لایم یا بیماری‌های نامرئی مشابه در جهان از دست داده اند.




چرا روز بین‌المللی کفش قرمز مهم است؟

۱. ادای احترامی به مبتلایان لایم در سراسر جهان است
روز جهانی کفش قرمز به همه کسانی که به بیماری لایم مبتلا شده‌اند احترام می‌گذارد. گذر از چنین رویدادی نیازمند شجاعت، مقاومت و صبر فوق‌العاده‌ای است و در این روز تلاش‌های آنها را گرامی می‌داریم.

۲. مبارزه یک بیمار شجاع را گرامی می‌دارد
این روز به عنوان یادبود زندگی تدا ماینت است. او با مبارزه برای آگاهی بهتر از بیماری لایم، به عنوان بنیان‌گذار روز جهانی کفش قرمز تفاوت ایجاد کرده است. ما می‌توانیم با پوشیدن کفش‌های ورزشی قرمز به او کمک کنیم تا مخاطبان بیشتری را جذب کند.

۳. می‌تواند به افزایش آگاهی از لایم کمک کند
با پوشیدن کفش‌های قرمز خود در این روز، بخشی از آگاهی جهانی هستید که به حمایت از بیماری لایم کمک می‌کند. روز جهانی کفش قرمز می‌تواند فرصتی برای بسیاری از افراد باشد تا در مورد لایم و سایر بیماری‌های ناتوان کننده بیشتر بیاموزند و می‌تواند به افزایش آگاهی در مورد اهمیت تحقیقات بیشتر و پیشرفت‌های درمانی در آینده کمک کند.

بسیاری از مبتلایان به این بیماری‌ها، به‌دلیل وضعیت جسمانی خود، ماه‌ها و حتی سال‌ها در خانه و بستر محبوس می‌شوند و عملاً از دید جامعه «نامرئی» می‌گردند. هدف این روز، نه‌تنها یادبود عزیزان ازدست‌رفته، بلکه حمایت از بازماندگان و تأکید بر شناخت و درمان بیماری‌های پنهان است.

پوشیدن کفش قرمز در این روز، یک اقدام نمادین و آگاهی‌بخش است که از طریق نشست‌های مردمی و برنامه‌های مختلف، به جامعۀ جهانی یادآوری می‌کند که پشت هر بیماری نامرئی، یک انسان با آرزوها، خاطرات و عزیزانی است که سوگوار او هستند. این روز همچنین به جامعۀ پزشکی و پژوهشگران هشدار می‌دهد که باید توجه بیشتری به بیماری‌هایی داشته باشند که به‌راحتی قابل تشخیص نیستند و سالانه قربانیان بسیاری می‌گیرند. پیام اصلی این روز، «دیده شدن» است؛ دیده شدن بیماری‌هایی که نادیده گرفته می‌شوند و دیده شدن انسان‌هایی که در سکوت رنج می‌برند.



اگرچه ریشۀ این روز به استرالیا بازمی‌گردد، اما امروز روز جهانی کفش قرمز در بسیاری از کشورهای جهان مورد توجه قرار گرفته است. استرالیا به‌عنوان زادگاه این روز، همچنان در برگزاری مراسم آن پیشگام است و هرساله خانواده‌ها و دوستان عزیزان ازدست‌رفته، با پوشیدن کفش‌های قرمز و برگزاری گردهم‌آیی‌هایی در سواحل و فضاهای عمومی، یاد آن‌ها را گرامی می‌دارند.

در ایالات متحده و بریتانیا نیز این روز با استقبال گسترده‌ای روبه‌رو شده و سازمان‌های مرتبط با بیماری‌های نامرئی، برنامه‌های آگاهی‌بخشی متعددی را در این روز برگزار می‌کنند. افزون بر این، جنبش جهانی «کفش قرمز» که ریشه در آثار هنرمندان مکزیکی دارد، در کشورهای مختلف از جمله ایتالیا، آرژانتین و کشورهای آمریکای لاتین به‌عنوان نمادی برای مبارزه با خشونت علیه زنان و یادبود قربانیان femicide مورد استفاده قرار گرفته است.



همچنین در سال‌های اخیر، گروه‌هایی از زنان در کشورهای مختلف، با خلق چیدمان‌هایی از کفش‌های قرمز در فضای عمومی، به این مناسبت پیوسته‌اند و صدای زنان قربانی خشونت را به گوش جهانیان رسانده‌اند. در سطح بین‌المللی، سازمان‌های غیردولتی و نهادهای مدنی متعددی از این روز برای برگزاری کمپین‌های آگاهی‌بخشی در فضای مجازی استفاده می‌کنند و با هشتگ‌های مرتبط، پیام این روز را به گوش میلیون‌ها نفر در سراسر جهان می‌رسانند.

از منظر فرهنگی، کفش قرمز همواره جایگاهی فراتر از یک پوشاک ساده داشته است. در طول تاریخ، این رنگ و این پوشاک خاص، همواره با مفاهیمی چون شور، شهادت، قدرت، عصیان و حتی عشق و احساسات پیوند خورده است.

در آیین کاتولیک، رنگ قرمز نماد شهادت و مصائب عیسی مسیح است و پاپ‌ها از دیرباز کفش‌های قرمز به‌پا می‌کنند. در ادبیات نیز، داستان «کفش‌های قرمز» از هانس کریستیان آندرسن، که در سال ۱۸۴۵ منتشر شد، یکی از ماندگارترین روایت‌های فرهنگی درباره این پوشاک است که به مفاهیمی چون وسوسه، مجازات و رستگاری می‌پردازد. در دنیای مد، کفش‌های کفی قرمز کریستین لوبوتن به نمادی از جسارت، قدرت، اغواگری و تجمل تبدیل شده‌اند و هر کفشی با زیره قرمز، پیامی واضح از هویت و اعتماد به نفس را به همراه دارد.



پژوهش‌های فرهنگی نشان داده‌اند که کفش‌های قرمز در طول تاریخ، نماد چهار کیفیت بنیادین بوده‌اند: کاربردهای جادویی-مذهبی، کاربردهای فعال، کاربردهای جنسی و کاربردهای فراترونده از هنجارهای اجتماعی. در روز جهانی کفش قرمز، همۀ این لایه‌های فرهنگی در هم‌آمیخته می‌شوند و کفش قرمز از یک شیء زینتی به یک بیانیه اجتماعی و انسانی تبدیل می‌گردد.

در روز جهانی کفش قرمز چه کنیم؟

۱. کفش‌های قرمزت را بپوش!
بهترین کفش قرمز خود را در این روز بپوشید، از خودتان عکس بگیرید و آن را در صفحات رسانه‌های اجتماعی خود پست کنید تا مردم از این روز آگاه شوند!

۲. مراسمی برای بزرگداشت قربانیان برگزار کنید
یک رویداد آگاهی‌بخشی به افتخار کسی که از بیماری لایم رنج می‌برد یا بر اثر آن فوت کرده است، برگزار کنید. هدف از روز جهانی کفش قرمز، گرامیداشت و به یاد آوردن افرادی است که در حال حاضر به بیماری لایم و بیماری‌های مشابه مبتلا هستند یا قبلاً با آن مبارزه کرده‌اند. این کار نشان می‌دهد که این افراد چقدر در زندگی شما مهم هستند.

۳. حمایت خود را از سازمان‌های بیماری لایم نشان دهید
حمایت از گروه‌های بیماری لایم یکی از راه‌های ابراز حمایت شما از روز جهانی کفش قرمز است. به گروه‌هایی مانند سازمان جهانی لایم و بیماری نامرئی استرالیا و انجمن بیماری لایم کمک کنید یا اطلاعات آنها را به اشتراک بگذارید. 



این روز به ما یادآوری می‌کند که یک پوشاک ساده، وقتی با معنا و هدفی بزرگ همراه شود، می‌تواند به نمادی جهانی برای همدلی، آگاهی و عدالت تبدیل گردد و مرزهای جغرافیایی، زبانی و فرهنگی را درنوردد. کفش قرمز در این روز، نه فقط یادآور رنج و فقدان، بلکه نماد امید و عزمی است برای ساختن جهانی که در آن هیچ بیماری و هیچ رنجی «نامرئی» نماند.

نویسنده : سونیوز