سونیوز: پلاس جانسون، اسطوره‌ای که با یک سولوِ ناب، هویت موسیقایی یکی از ماندگارترین فیلم‌های تاریخ سینما را رقم زد، در ۹۴ سالگی و تنها شش روز مانده به تولد ۹۵ سالگی‌اش، در خانه خود در لس‌آنجلس چشم از جهان فرو بست. مردی که نامش شاید برای بسیاری ناآشنا باشد، اما صدای ساکسیفون او برای میلیون‌ها انسان در سراسر جهان، مترادف با خاطره، نوستالژی و جذابیت یک دوران است. با سونیوز همراه باشید تا در این گزارش اختصاصی با زوایای زندگی هنری او بیشتر آشنا شوید.

به گزارش آژانس خبری سونیوز، پلاس جانسون (Plas Johnson)، نوازنده برجسته جاز و ساکسیفونیست اسطوره‌ای که سولوی ماندگار او در انیمیشن توستالژیک و فیلم کلاسیک «پلنگ صورتی» برای همیشه در حافظه شنیداری جهان ثبت شده است، روز ۱۵ جولای ۲۰۲۶ (۲۴ تیر ۱۴۰۵) در سن ۹۴ سالگی در خانه خود در محله گرانادا هیلز لس‌آنجلس درگذشت. این خبر ابتدا توسط ایستگاه رادیویی جاز لس‌آنجلس، کی‌کی‌جی‌زد (KKJZ)، و سپس توسط روزنامه محلی زادگاهش، دونالدسونویل چایف  در لوئیزیانا منتشر شد. فرزندان او، اریک جانسون و استفانی اولیور، نیز این خبر را برای نیویورک تایمز تأیید کردند.

 تولدی در لوئیزیانا؛ خاستگاه یک نابغه موسیقی
پلاس جانسون در ۲۱ ژوئیه ۱۹۳۱ در شهر دونالدسونویل، ایالت لوئیزیانا، در خانواده‌ای سرشار از موسیقی به دنیا آمد. پدرش که خود نوازنده بانجو و ساکسیفون بود و مادرش که پیانیست و خواننده بود، استعداد موسیقایی را در وجود او شکوفا کردند. جانسون از چهار سالگی با همخوانی در کنار خواهر و برادرهایش وارد دنیای موسیقی شد و سپس پدرش یک ساکسیفون سوپرانو برای او خرید.

او فعالیت حرفه‌ای خود را در سال ۱۹۵۰ و در کنار برادرش ری برای شرکت دلکس رکوردز آغاز کرد و سپس با چارلز براون، خواننده و پیانیست مشهور، به تور رفت. جانسون پس از خدمت در ارتش در سال ۱۹۵۴ به لس‌آنجلس نقل مکان کرد و به‌سرعت به یکی از پرکارترین نوازندگان استودیویی تبدیل شد؛ نوازنده‌ای که در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ میلادی، حضور پنهان اما تعیین‌کننده‌ای در پشت بسیاری از آثار ماندگار موسیقی داشت.


یک سولو، یک افسانه: تم «پلنگ صورتی» (۱۹۶۳)
بدون شک برجسته‌ترین و ماندگارترین فعالیت هنری پلاس جانسون، اجرای سولوی ساکسیفون در تم فیلم کلاسیک «پلنگ صورتی» (The Pink Panther) اثر هنری مانچینی است. یک همکاری بی‌نظیر: مانچینی این ملودی را با صدای جانسون در ذهن خود ساخت و او را برای ضبط دعوت کرد. ثبت در دو نوار: جانسون این سولوی تاریخی را تنها در دو نوار (Take) ضبط کرد. آنقدر اجرا عالی بود که پس از پایان ضبط، همه نوازندگان از جمله نوازندگان سازهای زهی که معمولاً برای هیچ‌کس دست نمی‌زدند، برای او کف زدند. این قطعه موسیقی متن برنده سه جایزه گرمی شد و نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین موسیقی متن گردید. انستیتوی فیلم آمریکا (AFI) نیز این اثر را در میان ۲۰ قطعه برتر تاریخ سینما قرار داده است.



 پشت صحنه‌های نسل طلایی موسیقی
جانسون تنها نوازنده «پلنگ صورتی» نبود؛ او یکی از پرکاربردترین نوازندگان استودیویی در دوران طلایی موسیقی پاپ و جاز بود. فهرست همکاران او شامل بزرگانی چون فرانک سیناترا، بی‌بی‌کینگ، نَت کینگ کول، ماروین گای، الا فیتزجرالد، بیچ بویز، ریکی نلسون، کارول کینگ، لیندا رانستد، بت میدلر و راد استوارت می‌شود. او در دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ عضو ثابت ارکستر مانچینی بود و از سال ۱۹۷۰ در گروه استودیویی برنامه تلویزیونی «مرو گریفین شو» به نوازندگی پرداخت.

«سولوی من همیشه ضبط را یک پله بالاتر می‌برد،» جانسون در توصیف هنر خود گفته بود. «می‌توانستم این کار را در هشت میزان انجام دهم، در دوازده میزان انجام دهم و بعد از آن، پشت سر خواننده، فیل‌های موسیقیایی اجرا کنم.»

او در مستند «خدمه خرابکار» که در سال ۲۰۰۸ درباره نسل طلایی نوازندگان استودیویی لس‌آنجلس ساخته شد، به عنوان یکی از چهره‌های کلیدی این دوران به تصویر کشیده شد. دنی تدسکو، تهیه‌کننده این مستند، درباره او گفته است: «تماشای اجرای زنده پلاس شگفت‌انگیز بود... او سولیست بزرگی بود.»


پلاس جانسون در طول هفت دهه فعالیت حرفه‌ای، میراثی فراتر از یک سولوی مشهور از خود به جای گذاشت. او یکی از پرکارترین و تأثیرگذارترین نوازندگان استودیویی تاریخ موسیقی بود و ردپای ساز او در صدها اثر ماندگار ثبت شده است.


 🎶 ستون پنهان موسیقی: عضویت در «گروه خرابکار»
جانسون یکی از اعضای کلیدی گروه افسانه‌ای از نوازندگان استودیویی لس‌آنجلس به نام «خدمه خرابکار» (The Wrecking Crew) بود. این گروه متشکل از نخبه‌ترین نوازندگان، پشت صحنه بسیاری از بزرگ‌ترین آثار موسیقی دهه‌های ۶۰ و ۷۰ میلادی را شکل می‌دادند. او در مستندی به همین نام در سال ۲۰۰۸ به عنوان یکی از چهره‌های محوری این دوران به تصویر کشیده شد.

 همکاری با اسطوره‌های موسیقی
فهرست همکاران جانسون، گواهی بر جایگاه والای او در صنعت موسیقی است. او برای طیف گسترده‌ای از بزرگ‌ترین هنرمندان تاریخ، از فرانک سیناترا و نَت کینگ کول گرفته تا بی‌بی‌کینگ و ماروین گی، ساز زده است. برخی از این همکاری‌ها عبارتند از:

فرانک سیناترا (Frank Sinatra)
نت کینگ کول (Nat King Cole)
لا فییتزجرالد (Ella Fitzgerald)
بی‌بی‌کینگ (B.B. King)
ماروین گی (Marvin Gaye)
بیچ بویز (The Beach Boys) - در آلبوم کلاسیک `Pet Sounds`
باربارا استرایسند (Barbra Streisand)
راد استوارت (Rod Stewart)
جونی میچل (Joni Mitchell) 

 فعالیت‌های انفرادی و آلبوم‌های شخصی
جانسون علاوه بر فعالیت‌های استودیویی، آلبوم‌های مستقلی نیز منتشر کرد که توانایی‌های بی‌نظیر او را به عنوان یک سولیست به نمایش گذاشت:

 📺 حضور در تلویزیون
از سال ۱۹۷۰، جانسون به مدت ۱۵ سال به عنوان عضو ثابت گروه موسیقی برنامه محبوب و پرطرفدار «نمایش مرو گریفین» (The Merv Griffin Show) به نوازندگی پرداخت. این حضور طولانی‌مدت، نام او را به خانه‌های میلیون‌ها بیننده آمریکایی برد. در یک جمله، پلاس جانسون تنها نوازنده‌ای نبود که یک سولوی به‌یادماندنی خلق کرد؛ او ستون پنهان دوران طلایی موسیقی پاپ و جاز بود که صدای سازش در آثار جاودانه‌ترین هنرمندان تاریخ، برای همیشه ثبت شده است.

میراثی فراتر از یک نت
جانسون علاوه بر فعالیت‌های استودیویی، آلبوم‌های مستقلی نیز منتشر کرد؛ از جمله «این باید پلاس باشد در سال ۱۹۵۹ و «بلوز» در سال ۱۹۷۵ که مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. او در طول زندگی حرفه‌ای خود، تأثیری عمیق بر نسل‌های بعدی نوازندگان گذاشت. تدسکو در این باره می‌گوید: «نکته شگفت‌انگیز این است که نوازندگان امروزی ممکن است ندانند که تحت تأثیر پلاس هستند، چون کسانی که پلاس تحت تأثیرشان قرار داد، نسل بعد را تحت تأثیر قرار دادند.»

پلاس جانسون در لحظه مرگ، ۷ فرزند، ۸ نوه و ۱۲ نتیجه از خود به یادگار گذاشته است. او تنها شش روز تا تولد ۹۵ سالگی‌اش فاصله داشت و در حالی که علت مرگ او اعلام نشده，صدای ساکسیفون او برای همیشه در خاطر دوستداران موسیقی در سراسر جهان زنده خواهد ماند.

نویسنده : سونیوز