مسی و یارانش فینال را از چنگ انگلیس ربودند

کد خبر : 12624

08:36

1405/04/25

سونیوز: آتلانتا شبی را به خاطر سپرد که لیونل مسی، دست‌های زمان را به عقب چرخاند و با دو پاس گل رویایی، کابوس صعود را برای سه‌شیرها به کامبکی فراموش‌نشدنی تبدیل کرد؛ درست ۷ دقیقه مانده به پایان، وقتی همه چیز برای انگلیسی‌ها تمام‌شده به نظر می‌رسید، شماره ۱۰ آرژانتین ثابت کرد جادوگرها هرگز بازنشسته نمی‌شوند و بلیت فینال را از چنگ حریف ربود.

به گزارش آژانس خبری سونیوز، یک ضربه تمام‌کننده از لائوتارو مارتینز در دقیقه ۹۰، نقطه اوج شبی بود که آرژانتین قهرمان، خودِ واقعی‌اش را در ۳۰ دقیقه پایانی به رخ کشید و با نتیجه ۲-۱ از سد انگلیس گذشت. شاگردان اسکالونی در دیداری که تا دقیقه ۸۳ از حریف عقب بودند، با دو پاس گل استثنایی لیونل مسی ورق را برگرداندند و بلیت فینال جام جهانی ۲۰۲۶ را در ورزشگاه مرسدس-بنز آتلانتا رزرو کردند. یکشنبه پیش رو در نیویورک، اسپانیا انتظار آنها را می‌کشد.

جنگی تمام‌عیار در هیاهوی سکوها
پیش از آنکه توپ به جریان بیفتد، خیابان‌های آتلانتا شاهد تنش میان هواداران بود، هرچند خوشبختانه این زدوخوردها به برخوردی گسترده میان دو اردو تبدیل نشد و تنها هواداران تندرو آرژانتین با یکدیگر گلاویز شدند. اما داخل مستطیل سبز، همه چیز آماده یک نبرد تمام‌عیار بود. تنها ۱۲۰ ثانیه از سوت آغاز گذشته بود که نخستین درگیری جمعی بازیکنان رقم خورد و پس از آن، هر برخورد فیزیکی به جرقه‌ای برای مشاجره‌های لفظی بدل می‌شد. نیمه نخست اما از نظر فنی کاملاً عقیم سپری شد؛ نه خبری از ریتم تند نیمه‌نهایی دیگر بین اسپانیا و فرانسه بود، نه موقعیت جدی‌ای روی دروازه‌ها شکل گرفت. در عوض، صحنه‌های افتادن بازیکنان آرژانتین روی چمن بارها تکرار شد و حتی پس از سوت پایان نیمه، دو تیم محاصره‌وار اطراف اسماعیل الفتح، داور مراکشی، را گرفتند تا اعتراض‌هایشان را گوشزد کنند.

زهر سه‌شیرها و انفعالی که گران تمام شد
انگلیس که تا پیش از آن خطری جدی خلق نکرده بود، درست زمانی که آرژانتین با انگیزه بالای خولین آلوارز به نیمه دوم پا گذاشت، نیش خود را زد. یک دفع ناقص از نیکلاس تاگلیافیکو و ارسال سریع مورگان راجرز، توپ را به آنتونی گوردون رساند؛ ناهوئل مولینا لحظه‌ای دیر عمل کرد و مهاجم سه‌شیرها گل نخست را به نام خود نوشت. اما این گل به جای تزریق آرامش، چراغ هشدار را برای فوتبال محتاطانه انگلیس روشن کرد. شاگردان کارسلی از دقیقه ۶۵ به بعد تقریباً تمام تمرکزشان را بر مهار لیونل مسی و دفاع از تک‌گل خود معطوف کردند؛ تصمیمی که خیلی زود به بومرنگی مرگبار تبدیل شد.

بیداری آلبی‌سلسته با طعم جادوی مسی
آرژانتین ناگهان زنجیر از پا گشود. گویی تنها پس از دریافت گل بود که مدافع عنوان قهرمانی به خود آمد و فوتبال واقعی‌اش را نشان داد. الکسیس مک‌آلیستر در فاصله چند سانتی‌متری تیرک عمودی، دروازه را به لرزه انداخت، خولین آلوارز و لائوتارو مارتینز هم موقعیت‌هایی تک‌به‌تک را از دست دادند؛ اما پالس‌های هجومی یکی پس از دیگری به قلب دفاع انگلیس می‌کوبید. در این میان، خطای خشن الیوت اندرسون روی لیونل مسی – پس از دریبل‌های متوالی کاپیتان – به نقطه عطف بازی بدل شد. از همان صحنه بود که ستاره ۳۸ ساله آرژانتین گویی چراغ‌های ورزشگاه را روشن‌تر کرد.

هفت دقیقه‌ای که سکوت را شکست
وقتی عقربه‌ها عدد ۸۳ را نشان می‌دادند، باز هم مسی بود که نبض بازی را به دست گرفت. او با یک توی سرعتی، دو مدافع را به سمت خود کشید و انزو فرناندز را در فضایی رها قرار داد. ضربه هافبک آرژانتین با واکنش نه‌چندان مطمئن جردن پیکفورد وارد دروازه شد تا حس تساوی در آتلانتا زنده شود. همین کافی بود تا آرژانتین بوی خون بگیرد؛ مک‌آلیستر برای دومین بار تیرک دروازه را به صدا درآورد و سپس، لحظه موعود فرا رسید. دقیقه ۹۰، روی ارسال دقیق و مواج پای راست لیونل مسی، لائوتارو مارتینز با یک ضربه تمام‌کننده، سقف دروازه انگلیس را فرو ریخت و کامبکی فراموش‌نشدنی را کامل کرد.

پیامی برای نیویورک
آرژانتین در شبی که یک ساعت تمام اسیر حواشی و بازی فیزیکی شده بود، ثابت کرد هنوز هم با یک ژن برنده متولد می‌شود. رهبری لیونل مسی در نیم‌ساعت پایانی، انگلیس را از رویای رسیدن به فینال به کابوسی ۷ دقیقه‌ای پرتاب کرد. حالا نگاه‌ها به ورزشگاه متلایف در نیویورک دوخته شده؛ جایی که اسپانیا باید برای متوقف کردن کاپیتانی که «متعلق به این دنیا نیست» نسخه‌ای فراتر از فوتبال بپیچد.