سـونیـوز
پایگاه خبری تحلیلی
نسخه چاپی خبر
روز جهانی ایمنی و سلامت در محل کار
کد خبر :
12264
15:00
1405/02/08
سونیوز: تصور کنید هر روز صبح به جایی قدم میگذارید که بیم آن میرود سرفههای مزمن، کمر دردهای فلجکننده یا تپش قلب امانتان را ببرد؛ این سناریوی یک فیلم ترسناک نیست، این روایت واقعی میلیونها کارمندی است که در پستوهای آرام و بیصدای ادارههای مدرن، قربانی خاموش «مرگ آرام» میشوند. در حالی که ذهن ما ایمنی کار را با کلاههای زرد و جرثقیلهای غولپیکر گره زده، قاتلی نامرئیتر در کمین نیروهای خدمات، برنامهنویسان و حسابداران نشسته است. حالا در آستانه روز جهانی ایمنی و سلامت در محل کار، سونیوز پرده از بحرانی برمیدارد که اپیدمی خاموش قرن نام گرفته است.
دورانی که خطرات شغلی تنها به سقوط از داربست یا سوختگی با مواد مذاب محدود میشد، سپری شده است. اگرچه هنوز هم آژیر خطر در معادن و کارخانهها به صدا درمیآید، اما بررسیهای میدانی
آژانس خبری سونیوز
نشان میدهد که مرزهای تهدید به پشت میزهای شیک و مانیتورهای چشمکزن کشیده شده است. دقیقاً در همین نقطۀ کور است که «روز جهانی ایمنی و سلامت در محل کار» (World Day for Safety and Health at Work) در ۲۸ آوریل (8 اردیبهشت)، همچون تلنگری عمل میکند تا تعریف سنتی ما از حادثه را به چالش بکشد. امسال، سازمان بینالمللی کار (ILO) با تمرکزی هوشمندانه، بحران اقلیمی و تأثیرات خزنده آن بر سلامت نیروی کار را در کانون توجه قرار داده؛ تهدیدی که از گرمازدگی ساده شروع میشود و به فروپاشی روانی میرسد.
آنچه در پازل امنیت شغلی گم شده، نبض روانی کارمندان است. تصور کنید اپراتور یک مرکز تماس که روزانه با صدها مشتری خشمگین مکالمه میکند یا کارمند بخش مالی که زیر فشار یک اشتباه میلیاردی کمر خم کرده است. در این میان، بدن واکنش نشان میدهد؛ کورتیزول خون بالا میرود، عضلات گردن منقبض میشود و خواب به کابوس میماند. این «ترومای خاکستری» محل کار، برخلاف شکستگی دست، نه گچ میگیرد و نه گزارش حادثه دارد، اما ردپای مخوف آن در آمار فرسودگی شغلی و ترکِ خاموش کارکنان هویداست. جالب اینجاست که بسیاری از مدیران هنوز این فرسایش روانی را به حساب کمکاری میگذارند، غافل از اینکه مغز خسته، ظرفیت خطایی به مراتب بیشتر از یک جرثقیل فرسوده دارد.
همزمان با تغییرات اقلیمی، تابستانهای داغ و زمستانهای آلوده، ماهیت ریسکها نیز دگردیسی پیدا کرده است. آیا میدانید کارگران ساختمانی و کشاورزان در خط مقدم گرمازدگی مرگبار قرار دارند؟ اما این تنها نوک کوه یخ است. افزایش دمای کره زمین، هوای داخل کارخانهها را به سمّی مهلک تبدیل میکند و ازدحام در حملونقل عمومی، استرس صبحگاهی را پیش از شروع شیفت کاری به نقطه جوش میرساند. سونیوز در گفتوگو با کارشناسان حوزه HSE دریافت که باور غلط «ایمنی یک هزینه است» هنوز در ذهن برخی کارفرمایان لانه کرده است. در حالی که دادههای بینالمللی ثابت میکند هر یک دلار سرمایهگذاری روی ایمنی و سلامت روانی، چهار دلار بازگشت سرمایه در پی دارد و بهرهوری را تا سقف ۱۲ درصد افزایش میدهد.
در روز جهانی ایمنی و سلامت ۲۰۲۶، پرسش کلیدی این است: چه کسی از تماشاچیان بیتفاوت عبور میکند؟ شاید مرگهای ناشی از کار در خیابان رخ ندهند، اما هر روزه انسانهایی در سکوت خانههایشان، اسیر عوارض شغلی میشوند. پیام امسال، عبور از شعارهای پلاکاردی و ورود به فاز «پیشبینی» است. در عصری که هوش مصنوعی میتواند خطر سکته یک کارمند تحت فشار را پیشبینی کند، دیگر بهانهای برای غفلت باقی نمانده است. حق مسلم هر نیروی کار این است که پایان روز، سالمتر از آغاز آن به آغوش خانواده بازگردد؛ حقی که نه با ترحم، بلکه با تدبیر محقق میشود. کافی است نگاهمان به ایمنی، از کلاه و دستکش فراتر برود و به درون ذهنها نفوذ کند.
نویسنده : سونیوز
پژوهشیار
